سخنى نقل كنيد ، آن را نسبت دهيد به آن‌كس كه به شما حديث كرده است ، اگر حق باشد ثوابش از شما باشد ، و اگر باطل و دروغ باشد گناهش بر او باشد « 1 » . و محتمل است مراد آن باشد كه نزد مردم دروغ‌گو مىشويد ، و به كذب مشهور مىشويد هرچند كه به قائلش نسبت دهيد دروغ نيست ، امّا كسى كه بسيار سخن نقل كرد و دروغ برآمد ، اعماد بر قولش نمىكنند و ممكن است كه مراد آن باشد كه مىبايد سخنى كه نقل كنيد مأخذش را معلوم كنيد ، و از مردمى كه بر قولشان اعتمادى نيست سخن نقل مكنيد كه حرفهاى بىاصل را شنيدن و نقل كردن به منزلهء دروغ است در قباحت و شناعت ، و اللّه تعالى يعلم . يا أبا ذر انّ من اجلال اللّه تعالى اكرام ذي الشبية المسلم ، و اكرام حملة القرآن العاملين به ، و اكرام السلطان المقسط . اى ابو ذر از جملهء اجلال و تعظيم حق سبحانه و تعالى است گرامى داشتن مسلمانى كه ريشش سفيد شده باشد ، و گرامى داشتن حاملان قرآن كه به احكام قرآن عمل نمايند ، و گرامى داشتن پادشاه عادل . مضامين اين كلمات شريفه در ضمن سه ينبوع روشن مىگردد . [ در توضيح مضامين حديث احترام به مسلمان ريش سفيد و حاملان عامل به احكام قرآن و پادشاه عادل از جمله تعظيم حق تعالى است ] ينبوع اوّل در بيان اكرام پيران مسلمانان است بدان كه گرامى داشتن مسلمانان همگى لازم است خصوصا پيران ايشان ، چون موى سفيد در سر اثر رحمت الهى است ، و حق‌تعالى آن را حرمت مىدارد ، پس

--> ( 1 ) اصول كافى 1 / 52 ح 7 .